DELEN
X
Stuur door Deel op Facebook Deel op Twitter Deel op Linkedin Deel op Google Plus Deel op Pinterest
X

OTIB maakt gebruik van functionele cookies. Wilt u weten hoe OTIB omgaat met cookies bekijk dan het Privacy statement


Home > Over OTIB > Nieuws
rss
RSS staat voor Really Simple Syndication en levert regelmatig bijgewerkte inhoud van onze website. Als u zich (kosteloos) abonneert, controleert uw browser onze website automatisch en wordt nieuwe inhoud gedownload zodat u kunt zien wat er nieuw is sinds u de feed voor het laatst hebt geopend.

Altijd plaats voor mensen met een beperking

09-12-2019

Altijd plaats voor mensen met een beperking

Wim den Boer (r) en Dirk Geurtsen(l)

Persoonlijk en relatiegericht. Zo omschrijft Wim den Boer, van Den Boer Elektrotechniek B.V. uit Scherpenzeel, de bedrijfscultuur. Een bedrijfscultuur die betekent dat je moet investeren in de relatie met zowel klanten als medewerkers. Wim den Boer: “Ik kijk echt naar wie mensen zijn.” Het verhaal van monteur Dirk past bij dat gedachtengoed.

Den Boer geeft veel verantwoordelijkheid aan zijn mensen. Vijf van hen op kantoor en twintig monteurs. Het bedrijf staat voor elektrotechniek in brede zin. Met veel klanten in de luxe woningbouw en daarbij passende wensen. De uitdaging is altijd goed uit te vragen wat de klant precies wil. En dan goed luisteren om te voorkomen dat je een oplossing bedenkt voor een niet bestaande wens.

De ene monteur is daar natuurlijk beter in dan de andere. Niet iedere monteur is hetzelfde maar ook niet iedere klus is hetzelfde. Den Boer kijkt dus naar de klus, de klant en de complexiteit. Bij Den Boer Elektrotechniek loopt dan ook een variëteit aan mensen rond. Den Boer vindt dat er plaats moet zijn voor mensen die minder goed meekomen in de maatschappij. “Je kunt altijd op zoek naar wat iemand wél kan”, vindt hij. “Kinderen met een rugzakje of wie slecht aan de bak komt: we proberen het gewoon.”

Een succesverhaal is het verhaal van Dirk. Alweer een jaar of acht geleden vroeg zijn moeder of hij stage mocht lopen bij Den Boer. Dirk was toen 16. Dirk was echter ook doof en had daardoor moeite om te communiceren. Zelfs Den Boer was sceptisch of dit wel kans van slagen had. Maar Dirk bleek te beschikken over een enorme wil om te slagen. Den Boer: “Hij had zo’n verbazingwekkende inzet. Ik heb hem in dienst gekomen en hij heeft daarna BBL-niveau 3 afgerond en zijn rijbewijs gehaald.” Met een cochleair implant kan Dirk inmiddels ook redelijk communiceren op de werkplaats.

Dirk is nu een volwaardig monteur. En dat heeft hij zelf gedaan, benadrukt Den Boer. Voor Den Boer is het een principekwestie om mensen te helpen. “Je kunt als bedrijf veel meer doen dan je denkt. Ik heb ook wel eens iemand gehad die slechtziend was. Je krijgt er zoveel voor terug. Dat is niet in euro’s uit te drukken.” Je krijgt het overigens niet cadeau, zegt hij ook. “Het is niet alleen rozengeur en maneschijn, het vraagt de nodige inspanningen.”

Steun heeft Den Boer ondervonden van een leerkracht op school. Hij leerde Dirk de krant lezen, journaal kijken en heeft geholpen zijn ontwikkelingsachterstand in te lopen. Over de overheid is hij minder tevreden. Den Boer. “Wat bijvoorbeeld het UWV biedt, daar heb je als werkgever niet zo veel aan. Een voorbeeld. Ik wilde wekelijks een uur Nederlands voor Dirk. Dat kon dus niet. Maatwerk is er niet. Dat hebben we toen zelf maar geregeld.”

Deel deze pagina